Danielle Godderis-T'Jonck

Vlaams volksvertegenwoordiger

Met een vader die dertig jaar een alom gerespecteerd burgemeester was in Snaaskerke (een deelgemeente van Gistel) kreeg Danielle politiek met de paplepel mee. Van kindsbeen af ging ze aan de hand van haar vader, die ook bakker was in het dorp, mee op rondgang bij de mensen. Zo leerde ze hoe sociale betrokkenheid en politieke kennis een oplossing konden bieden voor grote en kleine problemen van de dorpsgenoten.

Zorg voor mensen

Zorg voor mensen was ook de leidraad tijdens haar hogere studies verpleegkunde. Ze studeerde af als ziekenhuisverpleegster en kon onmiddellijk aan de slag in de thuisverpleging bij het Wit-Gele Kruis. Later werd ze docente verpleegkunde aan de hogeschool Vesalius in West-Vlaanderen.

Ook vandaag engageert ze zich nog voor de gezondheidssector. Dat bewijst ze in de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin (preventieve gezondheidszorg, eetstoornissen, voeding en beweging, seksueel misbruik) van het Vlaams Parlement en met het voorzitterschap van de Vlaams Kruis-afdeling Poperinge-Westhoek.

De gezondheidszorg is een sector die gunstig evolueert en voortdurend in beweging is, meent Danielle. Toch is er nog heel wat werk aan de winkel als we zowel jong als oud het recht op een degelijke behandeling willen geven. Van het kinderdagverblijf op de hoek van de straat tot de thuiszorg bij zwaar zieke mensen.

Leefbaarheid van plattelandsgemeenten

In de commissie Landbouw, Visserij en Plattelandsbeleid steunt Danielle het prachtmakende karakter van de plattelandsgemeenten. De leefbaarheid, mobiliteit en het sociale weefsel van deze gemeenten en dorpen draagt ze hoog in het vaandel. Deze lokale besturen moeten ondersteund worden in hun visie naar de toekomst toe. Enkel door in communicatie te treden met elkaar kunnen we de samenwerking verbeteren en samen groeien naar een gemeente die de waarden van hun inwoners respecteert. 

Ambitie en betrokkenheid

Danielle vestigde zich na haar huwelijk met architect Frank Godderis in Alveringem. Ze kregen samen drie lieve dochters: Joke, Marie en Liefke. Naast de zorg voor de kinderen werd ook het politieke engagement concreet vertaald. Sinds 1994 kandideerde ze ononderbroken voor de Volksunie en later de N-VA bij verschillende verkiezingen.

Na een doortocht in de Alveringemse OCMW- en gemeenteraad resulteerde dit in 2009 in een zitje in het Vlaams Parlement. Met een succesvolle herverkiezing in 2014. Naast het werk in de commissie Welzijn focust ze zich in Brussel ook op de thema's plattelandsbeleid en visserij in de commissie Landbouw. Het thema WO I in de commissie Toerisme en de streekbelangen in regionale dossiers behartigt ze ook.

Ondertussen zette Danielle samen met een gemotiveerd afdelingsbestuur haar schouders onder een bloeiende N-VA-afdeling in Alveringem. Een ambitieus lokaal programma en een goede campagne bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 zorgden ervoor dat Danielle eens te meer de N-VA kon vertegenwoordigen in de plaatselijke gemeenteraad.